Mnie też nalej.
Moja żona płacze na górze.
Słyszę podjeżdżające samochody.
Mój consigliere...
powiedz mi to, co wszyscy już wiedzą.
Ja nic nie mówiłem mamie.
Właśnie miałem wejść na górę i ci powiedzieć.
Ale musiałeś się napić.
Właśnie.
Już się napiłeś.
Strzelali do Sonny'ego na rogatce. Nie żyje.
Nie chcę żadnego dochodzenia.
Ani aktów zemsty.
Zaaranżuj spotkanie...
z głowami pięciu wielkich rodzin.
Pora skończyć tę wojnę.
Dzwoń do Bonasery.
Potrzebuję go.
Tom Hagen. Dzwonię w imieniu i na prośbę Vita Corleone.
Jesteś mu winny przysługę.
Don nie wątpi, że spłacisz ten dług.
Za godzinę przyjedzie do zakładu pogrzebowego. Bądź tam.
Przyjacielu, jesteś gotowy wyświadczyć mi przysługę?
Tak. Czego ode mnie oczekujesz?
Chcę, byś nie szczędził starań i spróbował wszystkiego.
Nie chcę, by matka go tak oglądała.
Spójrz, jak zmasakrowali mi syna.
- Wolę uczyć cię angielskiego. - Już umiem.
Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota...
Pozdrawiam cię, Don Tommasino. Jak sprawy w Palermo?
Michael uczy mnie jeździć. Patrz, pokażę ci.
Jak sprawy w Palermo?
Młodzi niczego nie szanują. Czasy są bardzo niedobre.
Przykro mi. Nie jesteś już tu bezpieczny.
Musisz się przenieść do willi pod Syrakuzami. Natychmiast.
Co się stało?
Złe wieści z Ameryki.
Twój brat Santino...
został zabity.
Wsiadaj. Obiecałeś!
Fabrizio! Przygotuj wóz.
Pan prowadzi? Żona jedzie z panem?
Nie, na razie zabierz ją do ojca.
Jak pan sobie życzy.
Calo, gdzie Apollonia?
Zrobi panu niespodziankę. Chce sama prowadzić.
Będzie dobrą amerykańską żoną.
Przyniosę bagaż.
Fabrizio!
Dokąd idziesz?
Poczekaj tam! Podjadę do ciebie.
Apollonia, nie!
Don Barzini, dziękuję za zorganizowanie tego spotkania...
i witam głowy 5 wielkich rodzin z Nowego Jorku i New Jersey.
Jest tu Carmine Cuneo z Bronksu...
a z Brooklynu...
Philip Tattaglia.
Ze Staten Island...
gościmy dziś Victora Strachiego.
Pozostali przybyli z Kalifornii, Kansas City...
i innych części kraju. Dziękuję.
Jak sprawy mogły zajść tak daleko?
Nie wiem.
To duże nieszczęście, zupełnie niepotrzebne.
Tattaglia stracił syna i ja też.
Jesteśmy kwita. Jeśli on się zgodzi...
to ja chcę, by wszystko było jak dawniej.
Dziękujemy Don Vito za to spotkanie.
Znamy go jako człowieka słownego i skromnego.
Tak, Don Barzini. Aż nazbyt skromnego.
Miał w kieszeni polityków i sędziów.
Ale nie chciał się nimi podzielić.
Kiedy odmówiłem pomocy?
Znacie mnie wszyscy.
Odmówiłem tylko jeden raz. I dlaczego?
Bo sądzę, że handel narkotykami wkrótce zniszczy nas wszystkich.
To nie jest hazard, alkohol ani kobiety...
których pragną niemal wszyscy, a zakazuje ich Kościół.
Nawet policjanci, którzy pomagali nam w tych sprawach...
odmówią pomocy, gdy będą to narkotyki.
Taka była moja opinia wtedy... i dalej tak sądzę.
Czasy się zmieniły.
Nie jest tak, jak kiedyś, gdy robiliśmy, co chcieliśmy.
A przyjaciele nie odmawiają.
Jeśli Don Corleone kontroluje polityków, musi nam pozwolić ich...
wykorzystać. Niech da nam zaczerpnąć wody ze źródła.
Proszę, niech wystawi za to rachunek.
W końcu nie jesteśmy komunistami.
Ja też nie popieram narkotyków...
Latami dopłacałem ludziom ekstra, by to zostawili.
Ale naraz ktoś mówi: "Mam prochy".
"Zainwestuj 3 tysiące, a po dystrybucji dostaniesz 50".
Temu nikt się nie oprze. Więc wolę to kontrolować, dbać o poziom.
Nie chcę tego w pobliżu szkół, handlu z dziećmi.
To wielka infamia.
My sprzedajemy tylko kolorowym.
To zwierzęta, więc po co im dusza?
Miałem nadzieję, że możemy się tu naradzić.
I zrobię wszystko, co konieczne, by znaleźć pokojowe rozwiązanie.
Więc jesteśmy zgodni. Handel będzie kontrolowany.
Don Corleone da ochronę na wschodzie, będzie pokój.
Potrzebuję gwarancji od Corleone...
że z czasem, gdy urośnie w siłę...
nie podejmie vendetty.
Wszyscy jesteśmy rozsądni. Nie potrzebujemy gwarancji.
Mówisz o zemście.
Czy zemsta przywróci ci syna?
Albo mnie mojego?
Wyrzekam się zemsty za syna.
Z egoistycznych pobudek.
Przez tę aferę z Sollozzem mój najmłodszy syn...
musiał uciekać z kraju.
Chcę zadbać o to, by mógł bezpiecznie wrócić.
Oczyszczony z fałszywych zarzutów.
Są fałszywe. Jestem przesądny.
Jeśli zdarzy mu się nieszczęśliwy wypadek, zastrzeli go policjant...
powiesi się w celi więziennej lub...
uderzy w niego piorun, to będę za to winił...
kogoś z obecnych na tej sali.
I tego już nie wybaczę.
Ale poza tym...
pragnę przysiąc...
na dusze moich wnuków...
że to nie ja złamię pokój, który tu dziś zawrzemy.
Mam nalegać, by nie karano ludzi Tattaglii od narkotyków?
Wspomnij o tym. Nie nalegaj.
- Barzini sam będzie wiedział. - Chyba Tattaglia.
Tattaglia to płotka. On nigdy by nie pokonał Santina.
Aż do dziś nie wiedziałem, że cały czas stał za tym Barzini.
Dalej, Nancy.
Nie rozłączać się. Brian.
Dobrze, w porządku.
Kiedy wróciłeś?
Rok temu.
Nawet dawniej.
Miło cię widzieć, Kay.
Pracuję teraz dla mego ojca, Kay.
Ostatnio był chory. Bardzo chory.
Ale ty nie jesteś taki jak on. Mówiłeś, że pozostaniesz inny.
Mój ojciec jest taki, jak każdy, kto ma władzę.
Jak każdy, kto odpowiada za innych.
Jak senator, prezydent.
- Jesteś naiwny. - Czemu?
Oni nikogo nie zabijają.
Kto tu jest naiwny, Kay?
Nadszedł czas na inne metody. I ojciec o tym wie.
Za 5 lat rodzina Corleone będzie działać zupełnie legalnie.
Zaufaj mi. To wszystko, co mogę ci powiedzieć. Kay...
Michael, czemu przyjechałeś? Czemu?
Czego ode mnie chcesz? Minęło tyle czasu. Pisałam.
Potrzebuję cię. I zależy mi na tobie.
- Proszę, przestań. - Chcę... byś za mnie wyszła.
- Jest za późno. - Proszę, Kay...
Zrobię wszystko, by nadrobić stracony czas.
Bo to ważne, Kay. Naprawdę liczy się to...
że mamy siebie nawzajem. I możemy żyć razem.
Możemy mieć dzieci. Własne.
Kay, ja cię potrzebuję.
I kocham.
Barzini przejmuje nasze interesy, a my nic!
- Nie ma już dla mnie miejsca! - Czekaj.
Nie proszę o pomoc, ale o wolną rękę.
- Cierpliwości. - Musimy się bronić.
- Pozwól zwerbować nowych ludzi. - Nie.
- Nie dam Barziniemu pretekstu. - Mike, robisz błąd.
Don Corleone...
Tessio i ja mieliśmy kiedyś założyć własną rodzinę.
Zapomniałem o tym. Ale dziś proszę o pozwolenie.
Teraz Michael jest głową rodziny.
Jeśli on pozwoli, ja pobłogosławię.
Po przeprowadzce do Nevady...
możecie opuścić rodzinę i założyć własną.
- Kiedy to będzie? - Za pół roku.
Wybacz, ale bez ciebie ja i Pete ulegniemy Barziniemu.
Nienawidzę go. A za pół roku nie będzie na czym budować.
- Polegacie na mojej opinii? - Tak.
- Ufacie mi? - Zawsze, ojcze.
To bądźcie przyjaciółmi Michaela.
Prowadzone są negocjacje, które rozwiążą wasze problemy.
Teraz nie mogę więcej powiedzieć.
Carlo, ty jesteś z Nevady.
Będziesz tam moją prawą ręką.
Tom nie będzie consigliere. Będzie nas reprezentował w Vegas.
Nie mam mu nic do zarzucenia.
Ale, w razie potrzeby, kto doradzi mi lepiej niż ojciec?
- Dzięki, tato. - Gratuluję, Carlo.
Mike... czemu mnie wyłączasz?
Nie jesteś wojennym consigliere, Tom.
W Nevadzie może pójść na ostro.
Tom.
Sam doradziłem to Michaelowi. Nie byłeś złym consigliere.
To Santino był złym Donem, niech spoczywa w pokoju.
Michaelowi ufam całkowicie i tobie też.
Ale są powody, dla których nie powinieneś brać w tym udziału.
- Może mogę pomóc. - Jesteś wyłączony, Tom.
Twoja twarz wygląda niewiarygodnie. Šwietnie!
Ten lekarz odwalił kawał roboty. Kay cię namówiła?
Zostaw. Jest zmęczony i chce się umyć.
Sam otworzę drzwi.
- Mike! Witamy w Las Vegas! - To dla ciebie. Jego pomysł.
- Twego brata Freda. - Panienki?
Zaraz wracam. Zabaw je jakoś.
- Czego tylko chcesz, mały. - Co to za dziewczyny?
- Sam się przekonaj. - Spław je, Fredo.
- Mike... - Przyjechałem w interesach.
Jestem zmęczony. Muzycy też niech idą.
Wynoście się. Już!
To wszystko na dziś. Angelo.
Zbierajcie się! Już!
Proszę, skarbie. Nie wiem, czemu taki jest, Johnny.
Wybacz.
Nie wiem. Chyba jest zmęczony.
A gdzie jest Moe Greene?
Miał sprawę. Prosił o telefon, jak się zacznie.
Zadzwoń do niego.
- Johnny, jak leci? - Miło cię widzieć.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Siadaj, pogadajmy. Don też jest dumny.
To wszystko zawdzięczam jemu.
Zna twoją wdzięczność. Dlatego prosi o przysługę.
Co mogę zrobić?
Myślimy o tym, by porzucić handel oliwą i osiąść tutaj.
Moe odsprzeda nam swoje udziały w kasynie. Tom!
Na pewno? Moe uwielbia kasyno. Nic o tym nie wspominał.
Złożę mu propozycję nie do odrzucenia.
Widzisz, Johnny...
Uznaliśmy, że rozrywka przyciągnie tu graczy.
Podpiszesz kontrakt na 5 występów rocznie?
Postaraj się namówić paru przyjaciół z filmu.
Liczymy na ciebie.
Jasne, Mike. Dla ojca chrzestnego wszystko.
Dobrze.
Mike! Cześć wam. Wszyscy już są! Freddy, Tom.
Co u ciebie, Moe?
Macie wszystko? Specjalna kolacja, tancerki i duży kredyt.
Wszyscy mogą zagrać na koszt kasyna.
Starczy kredytu, by cię wykupić?
Wykupić mnie?
Kasyno i hotel. Rodzina Corleone chce odkupić twe udziały.
Rodzina Corleone chce mnie wykupić? To ja was wykupię.
Kasyno przynosi straty. Zmienimy to.
- Myślisz, że was okradam? - Po prostu masz pecha.
Šmieszni ci makaroniarze!
Przyjąłem Freda, gdy mieliście kłopoty, a teraz mnie żegnasz!
Zrobiłeś to, bo wyłożyliśmy na kasyno...
a rodzina Molinari dała ochronę. Mówmy o interesach.
Po pierwsze, już po was. Straciliście siłę przebicia.
Ojciec chrzestny chory, wypędzają was z miasta.
I ty myślisz, że możesz zabrać mi kasyno?
Rozmawiałem z Barzinim. On pozwoli mi je zachować!
To dlatego publicznie uderzyłeś Freda?
To nic takiego, Mike. Moe nie miał złych intencji.
Czasem puszczają mu nerwy, ale się kumplujemy.
Prowadzę tu interes. Czasem muszę skopać komuś tyłek.
Kłóciliśmy się, więc dałem mu nauczkę.
Dałeś nauczkę memu bratu?
Rżnął wszystkie kelnerki! Gracze czekali na drinki.
Co z tobą?
Jutro wyjeżdżam. Podaj swoją cenę.
Sukinsyn.
Jestem Moe Greene! Robiłem interesy, gdy lałeś w majtki!
Chwilę, Moe. Mam pomysł.
Tom, jesteś consigliere. Pomów z Donem.
Zaraz. Don idzie na emeryturę, rodziną kieruje Mike.
Masz coś do powiedzenia, powiedz to jemu.
Mike, tak się nie rozmawia z Moe Greenem!
Fredo...
Jesteś moim bratem i kocham cię.
Nigdy więcej nie występuj przeciw rodzinie.
Muszę odwiedzić ojca, więc zjedzcie beze mnie.
Weekend spędzimy razem. Pojedziemy do teatru i na kolację.
Siostra ma do ciebie prośbę.
- Niech prosi. - Boi się.
Chce, byś ochrzcił jej syna.
- Pomyślę. - Zrobisz to?
Zastanowię się.
Barzini zaatakuje cię pierwszy.
Umówi spotkanie przez kogoś, komu całkowicie ufasz.
Zagwarantuje ci bezpieczeństwo.
Na tym spotkaniu zostaniesz zamordowany.
Ostatnio wino bardziej mi smakuje.
- W każdym razie piję więcej. - To dobrze.
Nie wiem.
Jesteś szczęśliwy z żoną i dziećmi?
- Bardzo. - To dobrze.
Wybacz, że wciąż wracam do tej sprawy z Barzinim.
- To zrozumiałe. - Stary nawyk.
Zawsze starałem się być zapobiegliwy.
Kobiety i dzieci mogą być beztroskie, my nie.
- Jak twój syn? - Dobrze.
Coraz bardziej cię przypomina.
Jest mądrzejszy ode mnie. Ma 3 lata, a czyta komiksy.
Czyta komiksy.
Niech ktoś sprawdza wszystkie rozmowy telefoniczne z domu.
- Już się tym zająłem, tato. - Racja, zapomniałem.
O co chodzi?
Co cię gnębi?
Dam sobie radę. Powiedziałem ci, że dam, i tak będzie.
Wiedziałem, że Santino musi przez to przejść.
A takže Fredo...
Fredo był, cóż...
Ale tobie chciałem tego oszczędzić.
Pracowałem całe życie. Dbałem o rodzinę. Nie żałuję.
Nie chciałem być marionetką...
w rękach jakichś ważniaków.
Nie mam się czego wstydzić. Ale myślałem...
że gdy nadejdzie pora, to ty będziesz pociągał za sznurki.
Senator Corleone. Gubernator Corleone. Ktoś.
Kolejny pezzo da novanta.
Cóż...
Nie starczyło czasu, Michael. Nie starczyło...
Dojdziemy i do tego, tato.
Pamiętaj, kto zaproponuje to spotkanie z Barzinim...
jest zdrajcą. Nie zapomnij.
Mogę potrzymać? Proszę.
- Mogę podlać te? - Tak, śmiało.
Tutaj, tutaj.
Uważaj. Rozlewasz.
Antony!
Chodź tutaj.
O tak. Odłóżmy to tu.
Coś ci pokażę. Chodź.
Stań tu.
Daj pomarańczę!
To nowa sztuczka.
Biegnij tam.
Gdzie ty jesteś?
Mike, znajdziesz chwilkę?
Barzini chce się spotkać.
Wie, jak rozwiązać wszystkie problemy.
- Rozmawiałeś z nim? - Tak.
Zadbam o bezpieczeństwo. Na moim terenie.
- Dobrze? - Dobrze.
Wiesz już, jak chcą cię podejść?
Umawiają spotkanie na Brooklynie. To teren Tessia.
Będę tam bezpieczny.
Myślałem, że to będzie Clemenza, nie Tessio.
Sprytne posunięcie. A Tessio zawsze był sprytniejszy.
Ale ja poczekam.
Aż do chrztu.
Podam do chrztu syna Connie.
Potem spotkam się z Don Barzinim...
i Tattaglią. Z głowami wszystkich 5 rodzin.
Michaelu, wierzysz w Boga, stwórcę nieba i ziemi?
Wierzę.
A w Jezusa Chrystusa, jego Syna?
Wierzę.
Czy wierzysz w Ducha Świętego i Kościół?
Wierzę.
Michaelu Francisie Rizzi, czy wyrzekasz się Szatana?
Wyrzekam się.
I jego dzieł?
Wyrzekam się.
Boże!
- I całego zła? - Wyrzekam się.
Michaelu Rizzi, czy przyjmujesz chrzest?
Przyjmuję.
Michaelu Rizzi, odejdź w pokoju, Bóg z tobą. Amen.
Kay!
Ucałuj ojca chrzestnego.
Nie lecimy do Vegas. Stało się coś ważnego. Niech jadą bez nas.
- Mike, to pierwsze wakacje! - Proszę.
Wracaj do domu, czekaj na telefon. To ważne.
To tylko kilka dni.
Jedziemy do Brooklynu.
- Oby Mike zawarł dobrą umowę. - Na pewno.
Sal, Tom, szef jedzie innym wozem, wy pojedźcie przodem.
- Nie tak miało być. - Tak powiedział.
Ja też nie jadę, Sal.
Powiedz Mike'owi, że to interesy. Zawsze go lubiłem.
- On to rozumie. - Wybacz, Sal.
Tom, możesz się za mną wstawić?
- Przez wzgląd na dawne czasy? - Nie mogę, Sal.
Zapłacisz za Santina, Carlo.
- Mike, mylisz się. - Wydałeś Barziniemu Sonny'ego.
Rozegrałeś z moją siostrą niezłą farsę.
- Chciałeś oszukać Corleone? - Przysięgam na dzieci.
- Proszę, nie rób tego. - Siadaj.
Nie rób mi tego, proszę.
Barzini nie żyje.
Philip Tattaglia też.
I Moe Greene.
Strachi. Cuneo.
Dziś załatwiam sprawy rodziny, Carlo, więc mi nie kłam.
Przyznaj się, co zrobiłeś.
Dać mu drinka.
Nie bój się, Carlo. Myślisz, że uczynię siostrę wdową?
Trzymałem ci do chrztu syna.
Napij się.
Wykluczam cię z interesów rodziny. To twoja kara.
Jesteś skończony. Polecisz do Vegas.
Tom.
Masz tam zostać. Rozumiesz?
Ale nie mów, że jesteś niewinny.
Bo to obraża moją inteligencję. I bardzo mnie złości.
Kto się z tobą skontaktował?
Tattaglia czy Barzini?
To był Barzini.
Dobrze.
Szofer zawiezie cię na lotnisko.
Przekażę twojej żonie numer lotu.
- Mike... - Zejdź mi z oczu.
Cześć, Carlo.
- Próbuję ci powiedzieć... - Mamo, proszę!
Michael!
- O co chodzi? - Gdzie on jest?
Michael, ty podły draniu! Zabiłeś mego męża.
Czekałeś na śmierć taty, powstrzymałby cię.
Obwiniałeś Carla o śmierć Sonny'ego.
Ale nie pomyślałeś o mnie! Co my teraz zrobimy?
Connie.
Po co zatrzymał tu Carla? Wiedział, że go zabije.
Trzymałeś do chrztu nasze dziecko. Ty wyrachowany draniu!
Wiesz, ilu jeszcze zabił? Poczytaj gazety!
Oto twój mąż, oto twój mąż!
Nie! Nie, nie...
Zabierz ją na górę. Wezwij lekarza.
To histeria.
Histeria.
Michael, czy to prawda?
- Nie pytaj o moje interesy, Kay. - Tak?
Nigdy nie pytaj o moje interesy. Dosyć!
Zgoda.
Ten jeden raz.
Ten jeden raz wolno ci mnie zapytać.
Czy to prawda?
Tak?
Nie.
Chyba powinniśmy się napić.
Don Corleone.